Kurban Bayramında ibadet niyeti ile kurban kesmek , hür, mukim (yolcu olmayan), müslim ve zengin kimseye vacibdir. Zenginden maksad , temel ihtiyaçlarından başka, artıcı olsun olmasın, en az iki yüz dirhem gümüş değerinde bir mala sahip olan,  fitre vermekle yükümlü  olan kimselerdir.

Vacip olan kurban  görevi, Hak yolunda fedakarlığın bir nişanıdır, Yüce Allah'ın verdiği nimetlere karşı yapılan bir şükürdür. Bunun sonucu da sevaba ulaşmak ve birtakım belalardan korunmaktır.

Şu gerçek bilinmelik ki, insanların ihtiyaçları için yeryüzünde yüz binlerce hayvan  kesiliyor. Fakat bunlardan  yalnız durumları yeterli olanlar yararlanıyor. Kurban Bayramında ise, Hak rızası için birçok  hayvan kesiliyor. Bunların etlerinden ve derilerinden çok fakir kimseler de yararlanıyor. İktisadi olan mesele, dini ve ahlaki  bir mahiyet kazanıyor. Şahıs menfaatı yerine  toplumun menfaatı bulunmuş oluyor. Bunun için  kurban kesilmesi, İslama ait insani ve sosyal büyük  bir fedakarlık demektir.

Kurban kesilmekle, kesilen havyvanların sayısı çok artmış olmaz; çünkü kurban kesilen günlerde kasapların kestiği hayvan sayısı azalır ve böylece o günlerde aynı miktar hayvan kesilmiş olur.

Kendi zevkleri için  hergün binlerce hayvanın kesilmesini çok görmeyenlerin, senede bir defa Allah rızası için bir miktar hayvanın muhtaçlar yararına olarak Kurban adı altında kesilmesini çok görmeleri, doğrusu  büyük  bir düşüncesizliktir.

Kurbanın meşru olması,  din, ahlak ve toplum yararı bakımından birtakım hikmet ve hacetlere dayanır.